İmar Mevzuatında Plan Amacında Kullanma Zorunluluğu

İmar Kanunu’nun 3. maddesine göre herhangi bir saha, her ölçekteki plan esaslarına, bulunduğu bölgenin şartlarına ve imar ile ilgili yönetmelik hükümlerine aykırı maksatlar için kullanılamaz. Bu husus, aynı zamanda planlamanın doğası gereğidir. Eğer bir bölgeyi planda ayrıldığı amaç dışında kullanmak mümkün olsa idi, plan yapmanın herhangi bir anlamı olmazdı. İşte bu nedenlerle kanun koyucu, İmar Kanununda yer alan bu hükümle plan hükümlerine uyulmasını zorunlu kılmıştır.

Plan amacında kullanma zorunluluğu, imar planı kapsamında kalan taşınmazların kamulaştırılmasında da kendini gösterir. İmar planı içerisinde bulunan taşınmazların kamulaştırılması, ancak kamulaştırma amacının taşınmazın imar planında ayrıldığı amaç ile uyumlu olmasına bağlıdır.Yani kamulaştırma, ancak taşınmazın imar planında ayrıldığı amaç için mümkündür, başka bir amaç için yapılan kamulaştırma hukuka aykırıdır (Danıştay 6. Dairesi, 22.06.1994, E:1994/765, K:1994/2665). Örneğin, imar planında ilkokul olarak ayrılan yerin Maliye Bakanlığı hizmet binası olarak kullanılmak üzere kamulaştırılması hukuka aykırıdır.

Bunun yanı sıra çıkarılan kanunlar ve diğer mevzuat ile yapılacak yatırımlara işletme izni verilebilmesi, imar planında o amaç için ayrılma şartına bağlanmıştır. Örneğin, 3572 sayılı İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına Dair Kanun Hükmünde Kararnamenin Değiştirilerek Kabulüne Dair Kanunun 4. maddesine göre işyeri açma ve çalışma ruhsatı verilirken imar ile ilgili düzenlemelere aykırı davranılamaz.

İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.


*


This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.