Miri Arazi Üzerindeki Ormanlar

Osmanlı hukukunda miri arazi üzerindeki çeşitli ormanlar vardı.

Bunlardan ilkinde ormanlar devletin askeri ihtiyaçlarının karşılanması (Tersane-i Amire ve Tophane’ye mahsus ormanlar), saray ahırları için (Istabl-ı Amire ormanları) veya hanedan üyelerinin avlanmaları için (hassa şikar koruları) ayrılmıştı (Koç, 2000: 142).

Istabl kelimesinin aslı halk Grekçe’sinde “ahır” anlamına gelen stablon (stablion, staulon; Lat. stabulum) olup Gassânîler zamanında İslâm literatürüne girmiş ve “saray ahırı” karşılığında kullanılmıştır; Arapça’nın kurallarına göre ıstablât, asâbil şekillerinde çoğullarının da türetildiği görülür.

Bu tür ormanları devlet mülkiyetinde bulunan ormanlar olarak kabul etmek gerekir. Bu ormanların mülkiyeti devlete ait ve gerek menfaati ve gerekse kuru mülkiyeti zaman aşımı ile edinilemez (Cin, 1978/b: 325). Bu ormanlar askeri gereksinimler, devlete ait hayvanların otlatılması, hanedan mensuplarının avlanması, yakacak ihtiyacının karşılanması gibi amaçlarla kullanılmıştır (Koç, 2000: 142).

İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.


*


This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.